Kolorowe pianina? Nie, głupota opanowała Warszawę!

Jeżeli miałbym wskazać najbardziej denne i żenujące działanie kulturalne, którego byłem świadkiem, to bez wahania wskazałbym pomysł na ustawienie w warszawskich i wrocławskich plenerach pianin, pomalowanych przez “artystów”.

Jak się dowiadujemy, “celem akcji jest zainicjowanie wśród mieszkańców Warszawy kreatywnych działań”, a więc mamy rozumieć, że warszawiacy kreatywnością nie grzeszą, toteż jakiś browar nagle postanowił szumnie przeprowadzić jakiś pseudokulturalny happening na miarę Słoikowa – stolicy peryferyjnego kraju w Europie, który wciąż nie odchorował na modny paręnaście lat temu postmodernizm. Istotnie, biorąc pod uwagę modę na palmy, palenie stodół, spreparowane zwłoki (wystawione, a jakże, w galeriach handlowych), meteoryty i genitalia, czyli modę lansowaną przez tzw. “artystów performance’u” (dla nieobeznanych: artysta performance’u tak się ma do artysty, jak krzesło elektryczne do krzesła), można odnieść wrażenie, że kulturalna Warszawa o niczym innym tak nie marzyła, jak o zwiększonej dostępności pianin w najmniej do tego odpowiednich miejscach publicznych. Czytaj dalej →

Jesienne pianina

“Wysoki sezon” trwa w najlepsze, i codziennie setki osób próbują gorączkowo przebrnąć przez moją stronę w poszukiwaniu prostych odpowiedzi na trudne pytania. Znaleźć porównanie pianina A z pianinem B, znaleźć odpowiedź na pytanie, “czy warto kupić Petrofa w Legionowie i dlaczego nie”, albo “czy sprzedawca C jest uczciwszy od sprzedawcy D”, albo “gdzie znaleźć uczciwego sprzedawcę pianin”, albo “czy strojenie pianina połączone z jego transportem będzie tańsze, czy nie”, “być albo nie być” i takie tam. Odbieram liczne maile i telefony, w których ktoś mimo wszystko usiłuje kupić pianino na telefon, albo wycenić, albo sprzedać, albo się pyta, “dlaczego nic nie napisałem o pianinach firmy Hoffmann” lub “gdzie można w Polsce kupić Yamahę-1, Yamahę-2 lub Yamahę-3” (przy okazji: nic nie wiem na temat “1”, “2” i “3” i wcale się nie czuję przez to gorzej), albo prosi “uzasadnić wycenę pianina Schimmel, które bez lampek kosztuje drożej, niż inne z lampkami”… Wiem, że niby powinienem, niczym pies w kość, wgryźć się w krzątaninę nurtujących społeczeństwo “wrześniowych pytań”… ale powiem szczerze: jest to bardzo dla mnie nieinspirujące… A przecież natchnienie trzeba karmić inspiracją, nieprawdaż? Czytaj dalej →

Fortepiany i pianina, które polecam… lub nie

Artykuł zaktualizowany: II 2025

Ostatnimi czasy coraz częściej znajduję w wyszukiwarce frazy wpisywane przez Państwa, a które wyglądają tak: “Pianino Schimmel Ars Polonica”. To bardzo miłe – mieć świadomość, że moja opinia jest dla kogoś miarodajna.

Jednak problem jest w tym, że z pewnymi pianinami i fortepianami, które Was interesują, nie miałem nigdy do czynienia. A więc nie mógłbym polecać czegoś, na czym nie grałem, czego nie słuchałem, albo czego nie stroiłem. Tak samo nie mógłbym opiniować czegoś, co znam w wymiarze jednej sztuki.

Z drugiej strony, moja opinia – to nie tylko opinia stroiciela, który traktuje pianino jako konstrukcję techniczną (choć, muszę przyznać, to jest naprawdę pasjonujące!); to też, a może przede wszystkim, opinia muzyka, który większość fortepianów w swym życiu widział na estradzie sal i salek koncertowych, a z których wydobywać musiał – i wciąż musi – nie tylko odpowiednio dudniące kwinty i tercje, ale utwory klasyki muzycznej. Czytaj dalej →

Pianina wschodnioniemieckie: powiedzmy głośno NEIN!

Jak wiemy z historii, Polska znajduje się (a przynajmniej, znajdowała) pomiędzy młotem a kowadłem, albo raczej pomiędzy dwoma młotami, albo, mówiąc poprawnie politycznie, pomiędzy dwoma zaklętymi jej przyjaciółmi, którzy zawsze dogadywali się ponad jej głową – pomiędzy Rosją a Niemcami.  Czytaj dalej →

Wasze pytania: producenci i marki pianin

Pytania z internetu, cz. 6. Producenci i marki pianin i fortepianów. Które pianina są polecane? Których pianin lepiej nie kupować?

Musiałem zgromadzić w osobnym poście informację o różnych producentach, co pozwoli na lepszą organizację zamieszczonej informacji. Dziękuję wszystkim Czytającym za te miłe chwile, kiedy widzę, że szukaliście w internecie odpowiedzi właśnie z mojej strony! “Pianino Zimmermann Ars Polonica” – to naprawdę miłe!

Jednak dodatkowo każdy, kto znajduje się na etapie wyboru pianina, porównania różnych marek lub modeli, powinien – w moim przekonaniu – zapoznać się również z tekstem Marki pianin: lepsze i gorsze. Oraz z tym: Fortepiany i pianina, które polecam lub nie.

Jeżeli szukacie odpowiedzi na pozostałe pytania, odsyłam Was do działów tematycznych dotyczących historii fortepianu i instrumentów klawiszowych, obsługi, strojenia i konserwacji fortepianu lub pianina, pytań związanych z tematem kupna lub sprzedaży pianina lub fortepianu, pytań o polskich fortepianach i pianinach (wszystkie polskie marki są omawiane tam!) oraz działu ogólnego.  Czytaj dalej →

Jak napisać najgorsze ogłoszenie o sprzedaży pianina?

Coś w rodzaju “nigdy tego nie rób”. Ale, przeglądając te czy tamte ogłoszenia, na coś takiego natrafić wcale nie trudno. (NB. Nie klikajcie w “linki”, tylko najedźcie myszką na tekst, wówczas pokażą się moje “notatki” :)) Czytaj dalej →

“Czerwony Październik” kontra “Legnico-Calisia”

Mam nadzieję, że ojczyzna Legnic i Calisii obroni się przed natarciem Czerwonych Październików i Nocturnów. Gdyby walka trwała na pianina, nie miałbym żadnych powodów do obaw; niestety, współczesna piłka nożna w tym kraju ma się zdecydowanie gorzej, niż niegdysiejsza produkcja pianin (choć dotychczas przynajmniej jeszcze zipie, w przeciwieństwie do przemysłu fortepianowego).  Czytaj dalej →

Marki radzieckich pianin

Poniżej przedstawiam Państwu listę prawie wszystkich marek pianin produkowanych w Związku Radzieckim. Mogę być dumny: podobnej listy nie tylko nie ma gdzie-indziej w polskim internecie, nie mają jej również Rosjanie. Jest to lista całkowicie mojego autorstwa. Czytaj dalej →

Niemiecka jakość, rosyjska dusza

– tak Rosjanie lubią określać fortepiany, produkowane w Rosji przed rokiem 1917.

Jest w tym sporo prawdy.

Otóż zarówno w Rosji, jak i w Polsce, budową instrumentów klawiszowych aktywnie zajmowali się Niemcy, niegdyś imigranci, lecz z upływem czasu naturalizowani. Dziś już nie pamiętamy, że tacy wieszczowie polskiego przemysłu fortepianowego, jak Fibiger, Betting, Hintz, Paepke, Buchholtz, Hofer, Krall, Seidler, Kerntopf, Sommerfeld, Kewitsch, Dütz, Fiedler, Koischwitz i inni, byli z pochodzenia Niemcami. Lecz przecież nie brakuje i Małeckich, Budynowiczów, Woronieckich, Drozdowskich, Zdrodowskich, Leszczyńskich, Nowickich, Kowalików… Czytaj dalej →

Radosna twórczość Polaków

Gdyby na malucha naczepić emblemat “Mercedesa”, nie wyglądałoby to tak komicznie, jak… secesyjne świeczniki na pianinie “Białoruś”, udającym meblościankę!

Chociaż nie, w tym przypadku to raczej meblościanka udaje pianino. Czytaj dalej →