Dziś nietypowo – ale wciąż o sztuce, wciąż o polskiej. Ars polonica aeterna est.
W pewnym niepozornym kościele przy Krakowskim Przedmieściu w Warszawie, tuż przy Placu Zamkowym – gdzie akurat jestem organistą i dyrektorem muzycznym – rozpoczyna się kolejny etap odnowienia zabytkowych malowideł, na które kilka lat temu ktoś natrafił pod złudną warstwą ulubionej w warszawskich kościołach “niepokalanej” bieli. Czytaj dalej