Działalność fabryki uruchomiono prawdopodobnie natychmiast po wojnie, prawdopodobnie jako pierwszą taką fabryki w Polsce – wcześniej, niż podobne zakłady w Legnicy i Kaliszu. Z drugiej strony, wyprodukowanie w styczniu 1947 roku pianina w Kaliszu ówczesna prasa (“Kurier Kaliski”) określiła jako “pierwszy instrument wyprodukowany po wojnie w Polsce”.
Fabryka zajęła pozostawione tereny (oraz być może urządzenia, odlewy, podzespoły?) po niemieckiej fabryce “A. Schütz & Co”, słynącej z doskonałej jakości pianin i fortepianów.
Dyrektorem brzeskiej fabryki pianin już latem 1945 był Adam Noworyta, co może oznaczać, że produkcja instrumentów w Brzegu już trwała. Z drugiej strony, jest to jedyna poszlaka, którą dysponuję, gdyż z krótkiego okresu działalności brzeskiej fabryki zachowało się wyjątkowo mało materiałów.
Fabryka pianin, mieszcząca się przy Daszyńskiego 27, użyczyła swoich pomieszczeń nowo powołanej szkole muzycznej, której dyrektorem został również Adam Noworyta, polski kompozytor i pianista ze Lwowa. Zachowało się świadectwo, że na Wystawę Ziem Odzyskanych (Wrocław, 1948, lipiec-październik) brzeska fabryka wysłała fortepiany (marki Polonus) i pianina (marki Fabrzeg) własnej produkcji. Po niewątpliwym sukcesie, odniesionym we Wrocławiu, postanowiono przenieść urządzenia fabryki (oraz jej dyrektora!) do Legnicy.
Ze świadectw historycznych wynika, iż w fabryce rozpoczęto niezależną od “centrali” produkcję pianin i fortepianów, które później bardzo się “przydały” do wystawienia na propagandowej Wystawie Ziem Odzyskanych. “Centrala” (ZZPM) powołana została dopiero w roku 1947; jednak “datą wsteczną” przejęła pod swoją kuratelę brzeską fabrykę. Tak więc na pewno określoną liczbę instrumentów klawiszowych wyprodukowano przed lipcem 1948 roku, lecz kiedy dokładnie rozpoczęto produkcję, pozostaje do dziś niewiadomym.
Fabrykę zlikwidowano w lutym 1949 decyzją Zjednoczonych Zakładów Przemysłu Muzycznego (ZZPM) w Warszawie; jej urządzenia i prawdopodobnie wyprodukowane wcześniej podzespoły wywieziono do Legnicy, gdzie produkowano już instrumenty własnych marek.
Statystyka fabryki:
- Lata działalności: 1945?-1949
- Na bazie zakładów: A. Schütz & Co
- Liczba wyprodukowanych instrumentów, ok.: ?
- Rodzaje produkowanych instrumentów: pianina, fortepiany
- Marki produkowanych instrumentów: Fabrzeg (pianina), Polonus (fortepiany), b.m. również inne?





Pingback: Informacja o fabrykach fortepianów w Lesznie i Brzegu | Ars Polonica
Ciekawa sprawa. Jeszcze przed kilkoma dniami nie wiedziałem o powojennej działalności tej wytwórni. Myślałęm, że pordukcja instrumentów w Brzegu zakończyła się podczas II wojny światowej.
To wszystko dlatego, że słabo ich tam “wyzwalali” 🙂 Za mało skutecznie 🙂
Pingback: Przyczynek do budownictwa fortepianów w powojennej Polsce | Ars Polonica
Pingback: Legnicka Fabryka Fortepianów i Pianin (LFFP, „Legnica”) | Ars Polonica
Pingback: Wasze pytania: polskie pianina i fortepiany | Ars Polonica
Pingback: Legnica vs. Calisia | Ars Polonica
Pingback: Niemieckie budownictwo fortepianowe na Ziemiach Odzyskanych i Uzyskanych w 1945 roku | Ars Polonica
Pingback: Cena popularności | Ars Polonica
witam serdecznie interesuje mnie sprzedaż pianina “a. schütz & co brieg” do całkowitej restauracji oryginalnie wyglądające
Witam, to proszę wystawić je na Giełdzie (link na górze strony).